SVE O MIRIČINI
   

SVE O MIRIČINI

Dobrodošli na blog SVE O MIRIČINI - prilagođeno za Mozilla Firefox

09.06.2009.

Stanovništvo Miričine po popisima

Tabela  Ukupan broj stanovnika Miričine po popisima od 1879. do 1991.

Godina popisa

1879

1885

1895

1910

1921

1948

1953

1961

1971

1981

1991

Broj stanovnika

475

537

646

680

697

1382

1574

1922

1982

2272

2510

09.06.2009.

Dinamika kretanja broja stanovnika

Gračanička opština je prije agresije na Bosnu i Hercegovinu po popisu iz 1991 godine brojala 59 050 stanovnika, i bila je među pet opština po broju stanovnika na području tadašnje regije sjeveroistočna Bosna. Površina tadašnje opštine Gračanica iznosila je 387 km² i zauzimala je sedmo mjesto u regiji (1,159). Danas površina opštine Gračanica iznosi 219,5 km2 i broji 54 542 stanovnika (2004 godine). Opština Gračanica je 1991 godine imala 28 naselja a 2004 godine se taj broj sveo na 18. Smanjenje površine opštine i broja naselja je posljedica agresije i osnivanja opštine Petrovo koja je u sastavu drugog entiteta.

Prema popisu iz 1991 godine Miričina je imala 2510 stanovnika i bila je šesta mjesna zajednica na opštini po broju stanovnika. Na osnovu statističkih analiza koje su rađene 1999 godine u Miričini je živjelo 2687 stanovnika, od čega je 2565 domicilno stanovništvo, a 122 stanovnika pripada skupini izbjeglih i raseljenih lica.

Upoređivanjem popisnih podataka o ukupnom broju stanovnika u Miričini, uočavamo da se stanovništvo u periodu od 1948. do 1991. uvećalo za 1128 stanovnika, odnosno prosječno godišnje se povećavalo za 26 stanovnika. Taj broj je još manji ako se uzme u obzir period od 1879. do 1991. godine, stanovništvo se za taj period uvećalo za 2035 stanovnika, što godišnje iznosi 18 stanovnika.




09.06.2009.

Demografska obilježja Miričine

Stanovništvo je naravno inicijalni faktor nastanka svakog naselja, pa tako i Miričine. Stanovništvo daje naselju njegovu morfologiju, način života i sveukupna recentna zbivanja i antropogene tvorevine, što se odnosi i na Miričinu.

Pratiti demografski razvoj jednog naselja ovakvog oblika i funkcionalnosti kao što je Miričina je veoma težak zadatak. Prije svega je teško upoznati demogeografske karakteristike za jedno ovakvo naselje za vrijeme turske vladavine, poznavajući karakter popisa izvršenih za to vrijeme. Oni su bili  bez konkretno zadatih normativa i struktura, te po tertorijalnim i administrativnim podjelama koje su kao što smo prije vidjeli imali česte promjene svog statusa. Sve što se može saznati za ovo naselje a vezano za period turske uprave jeste da se po popisu iz 1528 godine navode prezimena i porodice koje su naseljavale ovo naselje. Tu se spominju prezimena Radojčić, Mirčin, Marinac i Mihaljevac. Pomenuti stanovnici bili su Vlasi, koji su na ove prostore doselili najvjerovatnije za vrijeme velikih pokreta Vlaha iz južne Hercegovine, Crne Gore i Srbije. To se desilo u nekoliko faza, od kojih prva nakon osnivanja hercegovačkog sandžaka 1479 godine, druga je vezana za tursko osvajanje oblasti koje je držala ugarsko srebranička banovina (poslije 1512 godine) i treća poslije 1528 godine kada je pala srebrenička banovina.

Islamizacija na ovim prostorima se odvijala u XVI i početkom XVII vijeka.

Značajniji priliv muslimanskog stanovništva ovdje se desio u XIX vijeku, kada se ono doselilo iz Srbije i Crne Gore zbog osnivanja istoimene države. Najveći dio današnjeg stanovništva Miričine porijeklom je iz Užica (Ibrahimovići, Karići, Hatunići), i drugih mjesta u Srbiji, kao i iz Crne Gore i Sandžaka (Mešići, Softići, Hatunići, Plavšići itd.). Najveći broj porodica se u XX vijeku ovdje doselio iz Hercegovine (Smajići, Kurtovići, Zećo, Mujačići, Barakovići, Osmanovići, Okanovići itd.) (1,157).

Za vrijeme austrougarske uprave, a na osnovu popisa koji su tada vršeni (1879, 1885, 1895 i 1910.) uočava se da je Miričina bila etnički potpuno muslimansko naselje.

Kod novijih demografskih prilika (od II svjetskog rata do danas) moguće je detaljnije sagledati stanje demografskog razvoja i demogeografskih karakteristika. Glavne karakteristike ovog perioda predstavlja porast stanovništva (do 1991. godine), uz smanjenje prirodnog priraštaja koji je ostvaren uz znatan pad nataliteta i umjeren pad mortaliteta. Migracije su ovdje itekako prisutne, uz činjenicu da preovladava emigraciona struja. Emigracija je bila najintenzivnija u periodu od 1961.-1971. godine, prije svega zbog pojave urbanizacije i deagrarizacije, što je uslovljeno industrijalizacijom i stanjem privrede na gračaničkoj opštini u to vrijeme.

 


 

18.09.2008.

Infrastruktura

             Jedan od najvažnijih pokazatelja stepena socioekonomskog razvoja određenog područja je svakako stanje opšte infrstrukture, kao što je putna mreža, vodosnabdijevanje, kanalizacija, elektro mreža, telefonski saobraćaj itd.

               Stanje putne mreže u Miričini trenutno je na zadovoljavajućem nivou, sa preko 15 km lokalnih mjesnih puteva od kojih je oko 6km sa asfaltnom podlogom, dok ostalo čine makadamski putevi.

               Elektro mreža je u fazi rekonstrukcije kao i parcijalno instaliranje ulične rasvjete. Telefonske usluge su poboljšane sa instaliranjem dvije nove digitalne centrale i zamjenom stare automatske telefonske centrale puštene u rad 1984 godine. Vodosnabdijevanje prate veliki problemi i nedostatak vode za piće. Većina ovih problema vezana je za Donju Miričinu, i to više neadekvatnom organizacijom i zastarjelom vodovodnom mrežom, negoli stvarnim nedostatkom vodnih resursa. Vodovodna mreža na području Miričine nije jedinstven sistem, jer pored jedine veće homogene mreže u Miričini Polje, veliki dio naselja i zaseoka ima vlastite vodovode, pretežno sa kaptiranom vodom i slobodnim padom. Početak uvođenja vodovodne instalacije veže se za period sa kraja 60-ih i početkom 70-ih godina prošlog vijeka, da bi već 1981 godine najveći dio stanova imao vodovodnu instalaciju  (83,4 %) (1,132).

               Kanalizacija je takođe evidentan problem, a većina domaćinstava taj problem riješava septičkim jamama.

               U Miričini se nalazi i lokalna pošta, puštena u rad 1982 godine. Zdravstvena zaštita je prisutna od kraja šezdesetih godina, da bi današnji objekat ambulante bio izgrađen krajem sedamdesetih. Dom kulture je izgrađen sredinom šezdesetih godina, i imao je funkciju osnovne škole, da bi izgradnjom sadašnje zgrade osnovne škole 1970 godine, ubrzo prepravljen u dom kulture, a zadnja rekonstrukcija je izvršena 2004 godine.

                   Školstvo datira od 1936 godine kada je počela sa radom O.Š. u Gornjoj Miričini (četverogodišnja), koja 1965 godine počinje prerastati u osmogodišnju. 1970 godine je izgrađen sadašnji objekat O.Š. Miričina.

U Miričini se nalaze i dva vjerska objekta, džamije. Jedna od njih je na prostoru Gornje Miričine koja je izgrađena početkom tridesetih godina prošlog vijeka i trenutno je u fazi rekonstrukcije, i druga otvorena 2004 godine u Donjoj Miričini.

Na prostoru Miričine egzistira i kulturno umjetničko društvo "Dado Alić", osnovano kao KUD "Sloga", kao i fudbalski klub Lokomotiva. Trenutno najuspješniji kolektiv je karate klub "Dado Alić" Miričina, koji je osnovan prije par godina.

 

Gornja Miričina
Gornja Miričina


Donja Miričina - Polje
Donja Miričina - Polje


14.09.2008.

Savremene odlike naselja

            Tek poslije II s.r. i izgradnjom pruge širokog kolosijeka počinje nešto intenzivnije spuštanje, ali i doseljavanje stanovništva sa drugih opština i drugih naselja iste opštine na današnje područje Miričine Polje. Nakon II svjetskog rata Miričina konačno ulazi u sastav opštine Gračanica. Po popisu iz 1961 g. došlo je do grupisanja naselja po tipu na: gradska, mješovita i seoska. Miričina je tada brojala skoro 2000 stanovnika i uz postojeći razvoj infrastrukture počela je prerastati iz tipičnog seoskog naselja u naselje koje se bližilo gradskoj morfologiji i morfostrukturi. Po tadašnjoj najnovijoj podjeli na tipove naselja Miričina je uz Bosansko Petrovo Selo bila svrstana u tip mješovitog naselja na opštini Gračanica.

               Masovniji priliv stanovništva i izgradnja naselja bilježi se 60-ih, a naročito 70-ih godina prošlog vijeka, nakon izgradnje magistralnog puta Doboj-Tuzla (1975/76) i intenzivnije industrijalizacije tuzlanskog bazena.

               Iz ovoga možemo zaključiti da je naselje Miričina doživjelo veliki preobražaj od tipičnog brdskog naselja razbijenog tipa sa raštrkanim domovima i okupljenim katastarskim česticama, čije karakteristike se naglo mijenjaju 60-ih i 70-ih godina, i poprimaju današnji izgled, i tip nizijsko-brdovitog naselja zbijenog tipa. Naselje Miričina danas možemo generalno svrstati u kategoriju gomilastih naselja zbijenog tipa sa katastarskim česticama razbacanim po cijelom kataru, mada neki zaseoci imaju kvadratičan, a neki i nizni karakter.

               Danas na području Miričine postoje sljedeći zaseoci: Polje (Lugovi), Kurtovići, Mujačići, Babljak, Brdo, Brezici, Lipovci, Sjerkovine, Miričina Srednja, Miričina Gornja, Durakovići, Begovići, Alići, Štilići, Muminovići, Nukići i Okanovići.

 

14.08.2008.

Društveno-geografske karakteristike Miričine

Historijski razvoj naselja

               Na području Gračanice i okoline brojni su praistorijski lokaliteti (Korića Han i Borik u Gračanici; Brijeg, Osoje i Dolovi u Donjem Skipovcu i dr.), dok nisu utvrđena paleolitska i mezolitska nalazišta, osim praistorijske nekropole na lokalitetu Barice u Gornjoj Orahovici. U susjednoj Berkovici se nalazi i staro ilirsko groblje (humka) na lokalitetu kod džamije, ali koje još nije sa sigurnošću istraženo i utvrđeno.

               Dakle evidentno je da je na ovim prostorima egzistirao život od davnih vremena, međutim, o Miričini nemamo detaljnijih arheoloških i istorijskih istraživanja, a ni pisanih dokumenata sve do srednjovijekovnog perioda.

Ovo naselje se za vrijeme srednjovijekovnog perioda nalazilo u sklopu tadašnje podijele na županije, na prostoru župe Soli, da bi tada ta teritorijalna jedinica ušla u sastav ranofeudalne župe Usora (XIV v.). Ovi krajevi su u tome periodu mijenjali svoje vlasnike, pa su jedno vrijeme bili i pod vlašću mađara.

               Dolaskom turaka u XVI vijeku i podjelom na sandžake Miričina zajedno sa ovim okolnim prostorom pripada Zvorničkom sandžaku, a naselje Miričina koje se tada navodi u popisu stanovništva (1528 g.) pripadalo je nahiji Smoluća. Za vrijeme Austrougarskog perioda Miričina je bila u sastavu Gračaničkog kotara, a bila je podijeljena na mahale ili zaseoke. Po popisu iz 1895 u naselju Miričina navode se sljedeći zaseoci: Bešići, Durakovići, Miričina Gornja, Suljići i Štacija.

               Do 1886 godine i izgradnje željezničke pruge uskog kolosijeka Doboj-Tuzla-Simin Han, naselje Miričina se nalazilo na području današnjih zaselaka Nukići, Okanovići, Štilići i dr., zapravo to je bio prostor današnje Gornje Miričine. Ipak ni izgradnja ove željezničke pruge nije doprinijela masovnijem spuštanju stanovništva i širenju naselja koji jesu u današnjim okvirima.

Miričina - Google Earth
Miričina - Google Earth


30.07.2008.

Vegetacija Miričine

                                                                                              
                S obzirom na geografski položaj Miričine i opštine Gračanica uopšte, njen biljni i životinjski svijet predstavlja mješavinu biljnog i životinjskog svijeta između planinske i panonske florsko-faunske oblasti (1,20). U vegetacijskom pogledu ovo područje pripada peripanonskoj oblasti. Generalno gledajući područje Miričine pripada vegetacionom području šume hrasta kitnjaka i običnog graba.
Ovo područje je u dalekoj prošlosti naravno bilo obraslo komplet šumskom vegetacijom, što je i prikazano na karti potencijalne vegetacije. Danas je to stanje uveliko izmjenjeno, i samo 31% ukupnog teritorija Miričine je trenutno pod šumom, što odgovara površini od 2,57 km2, a preko 60 % ukupnog zemljišta je privedeno raznim kulturama (kultivirano).
Najveći dio površine je pod tzv. mješovitim listopadnim šumama, a najveći dio je pod šumama hrasta kitnjaka i običnog graba (Querco – carpinetum), s kojima se često izmjenjuju šume bukve (Fagetum montanum) i šume bukve i običnog graba. U nizijskom prostoru rasprostranjen je hrast lužnjak (Quercus robur) koji se idući ka nešto brdovitijem terenu sve više miješa sa hrastom kitnjakom (Quercus petraeac), cerom i običnim grabom (poneki bijeli grab). Nije rijedak slučaj da u Miričini nailazimo na površine od nekoliko hektara, koje su miješavina hrasta kitnjaka (rijeđe lužnjaka), običnog graba, cera i bukve.
U dolini rijeke Spreče zastupljena je veoma uska (gotovo istrijebljena) formacija obalnih šuma, koju sačinjavaju vrba, topola i joha, zatim poneki poljski jasen, sibovo drvo, žestike i ralute. Uz Miričku rijeku se susreće poneka joha, vrba, crna i mliječna lijeska, drača, žestika, jošika i šaš.
Listopadne šume i livadska vegetacija omogućile su relativno bogat razvoj faune. Miričinu nastanjuju: jazavac (Meles meles), lasica (Mustela nivalis), krtica (Talpa eoropea), tvor (Mustela putaris), vjeverica (Scirius vulgaris), poljski zec (Lepus europeaus), zatim lisice, itd. Tu se nalazi i dosta raznih vrsta ptica kao npr.: zeba (Fringilla coelebes), obična sjenica (Parus maior), šumska ševa (Llila arborea), poljska jarebica (Perdix perdix), zatim vrane, svrake, golubovi itd.
                   Rijeka Spreča je bila izuzetno bogata ribom, naročito su tu bili zastupljeni somovi, lipljani, šarani, grgeči i dr., međutim zbog velike zagađenosti otpadnim vodama, naročito kompleksa hemijske industrije, većina ribljeg fonda je izumrla.



Stariji postovi

SVE O MIRIČINI
<< 06/2009 >>
nedponutosricetpetsub
010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
282930